Anderssen gaf op zeventienjarige leeftijd de toekomst in. Op 21 juni 1851, tijdens de eerste internationale schaaktoernooi in Londen, speelde Adolf Anderssen tegen Lionel Kieseritzky een partij die de geschiedenis in zou gaan. In die wedstrijd gaf Anderssen beide torennen op, maar leverde toch een schaakmat. De partij, bekend als de "Immortale Partij", blijft een klassieker. De speelstijl was revolutionair: Anderssen koos voor een dramatische, artistieke oplossing in plaats van standaard strategie. De schaakwereld herdenkt de partij met een kalender van Deutschland Radio. De partij is nog steeds een bron van inspiratie. Veel schakers zien in het spel een voorbeeld van creativiteit. De combinatie van risico en genialiteit maakt het uniek. De toernooi-gebeurtenis was slechts een deel van een groter verhaal. In die tijd was de schaakwereld nog jong, maar de impact van Anderssen's stijl was al duidelijk. De herdenking maakt duidelijk dat klassiekers nooit verouderen. De partij is een bewijs van hoe schaak kunst kan zijn.