In een spectaculaire uitslag verloor een speler op zet 22 een toren, maar wist zo de partij te winnen. De zet leidde tot een verplichte reeks stukverlies, waarbij de tegenstander geen verdediging kon bieden. Analytici noemden het een voorbeeld van psychologische overmacht en tactische precisie. De zet, die op het eerste gezicht zinloos leek, maakte het verschil tussen verlies en overwinning.